Dina, dziewczyna z polskiego sztetla przybywa do Argentyny jako żona sutenera.
Pozbawiona dokumentów i uwięziona, przeżyje piekło, w którym pojawi się trzech różnych mężczyzn, potężny i sadystyczny sędzia, szalony pisarz, kronikarz rubryki
policyjnej dziennika Crítica, i młody zecer-anarchista, który ofiaruje jej szczerą miłość.
Można je spotkać w bałkańskich górach, w Albanii nazywane są „zaprzysiężonymi dziewicami” – virgijneshë. Można je spotkać, ale można ich nie zauważyć – ubrane jak mężczyźni wykonują męskie zajęcia i zawody, noszą strzelbę, palą papierosy, a młodsze z nich w miastach pracują jako kierowcy tirów. Zgodnie z tradycją złożyły śluby wiecznej czystości i przyjęły rolę mężczyzny, by pod męskim imieniem dbać o honor rodu. Niektóre z nich, w tajemnicy przed surową opinią publiczną, uczyniły to z powodów osobistych.
Włoszki uczestniczące w walkach partyzanckich w okresie tzw. Risorgimento celowo prowokowały, pozując do zdjęć ze strzelbą i w podkasanej nad kolano spódnicy. Chciały w ten sposób podkreślić, że zerwały z tradycyjną rolą kobiety włoskiego Południa. Nie przewidziały jednak, że w powszechnej pamięci przetrwają głównie jako erotyczna ciekawostka na tle obyczajowości XIX w.